12.4 C
İstanbul
5 C
Ankara
2 C
Konya
27 Kasım Cuma 2020

B Harfi ile Başlayan Erkek ve Kadın İsimleri ve Anlamları

- Advertisement -
- Advertisement -

B harfi ile başlayan isimler nelerdir? Genel olarak hep isim şehir oyununu oynarken alfabetik olarak aradığımız isimler veya adlar olur. Bundan mütevellit her yeni doğan insan yavrusunun ister kız olsun ister oğlan olsun mutlaka bir ismi olur. Eğer sizde b harfi ile başlayan bayan isimleri veya B Harfi ile Başlayan erkek İsimlerini arıyorsanız burada bulabilirsiniz. Birbirinden farklı ve değişik çoçuk, kız, erkek, kadın isimleri ile özelliklerini derledik.

Varlıkların, duyguların, düşüncelerin, kavramların ve çeşitli durumların karşılığı olarak kullanılan sözcüklere isim (ad) denir. Yeni doğan çocuğuna güzel bir isim koymak, öncelikle babanın sonra annenin görevlerindendir. Hatırlatmakta fayda vardır, Çocuğa konulan isim hem bu dünyada hem de ahirette geçerlidir. Ayrıca konulan ismin, güzel bir mânâsının olmasına dikkat ediniz. İşte En güzel bay ve bayan isimleri…


BÜTEYRA: (Ar.) Ka. 1. Güneş. 2. Sabah. (Ar.) Ka. – Söz eden, bahseden.


BÜTE: (Tür.) Ka. – Fidan.


BÜŞRA: (Ar.) Ka. – Müjde, sevinçli haber.


BÜRKE: (Ar.) Ka. 1. Martı. 2. Havuz, gölcük.


BURKAN: (Ar.) Er. – Yanardağ, volkan.


BÜRGE: (Tür.). – Bir yerde duramayan canlı, taşkın kimse. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BÜRDE: (Ar.) Ka. 1. Hırka, Arapların gece üzerlerine örttükleri, gündüz giyindikleri elbise. 2. Ka’b b. Züheyrin yazdığı kaside. Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s) tarafından beğenilmiş ve Peygamberimiz hırkasını çıkararak şaire giydirmiştir. Bu yüzden bu kaside “Kaside-i bürde” olarak tanınır.


BÜNYAMİN: (Ar.) Er. – Yakub peygamberin en küçük oğlu.


BÜLENT: (Fars.) Er. – Yüce yüksek, ala, ulu.


BÜLBÜL: (Ar.) Ka. 1. Sesinin güzelliğiyle ünlü ötücü kuş. 2. Sesi çok güzel olan kimse. Bülbül Hatun: Bayezid II.’in eşi. (Öl. Bursa 1515). Şehzade Ahmed’in annesi.


BÜKLÜM: (Tür.) Ka. – Bükülmüş kıvrılmış şeylerin oluşturduğu halka.


BUYRUKALP: – (bkz. Buyruk).


BUYRUK: (Tür.) Er. 1. Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı güç. 2. Egemen. 3. Emir. 4. Kendi başına hareket eden.


BUYAN: (Tür.). 1. Mutluluk, uğur, talih. 2. İyi biliş, sevab. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BUSE: (Fars.) Ka. – Öpüşmek, öpmek. – İslâmî ahlâka aykırı olduğu için isim olarak kullanılmaz.


BURKHAN: (Tür.). – Put, heykel, Buda heykeli. – İsim olarak kullanılması yanlıştır.


BURKAN: (Tür.). – Uygur Türklerinin Budaya verdikleri ad. – İsim olarak kullanılmaz.


BURHANEDDİN: (Ar.) Er. – Dinin delili. Burhaneddin Mahmud b. Taceddin el-Buhari (Öl. 1149). Hanefi fıkıh alimi. Önemli yapıtı. el-Muhit el-Buhari’dir. – Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır.


BURHAN: (Ar.) Er. 1. Delil hüccet. 2. Hakkı batıldan, doğruyu yanlıştan ayıran delil. 3. İlahi aydınlık.


BURÇİN: (Tür.) Ka. – Dişi geyik.


BURÇHAN: (Tür.) Er. – (bkz. Burç).


BURÇAK: (Tür.). – Baklagillerden, taneleri yemiş olarak kullanılan bir bitki. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BURÇ: (Ar.) Er. 1. Süryanice Burgus kelimesinin Arapçalaştırılmış hali. 2. Kalenin köşelerine yapılan daha yüksek ve daha kalın çıkıntı kule. 3. Yuvarlak bina. 4. Güneşin ayrıldığı oniki kısımdan her biri. 5. Tek hisar.


BURCU: (Tür.) Ka. – Güzel koku.


BURAK: (Ar.) Er. – Berk-Yıldırımdan türetilmiştir. – Hz. Muhammedin Mirac’daki bineği. Kur’an’da böyle bir isim geçmemekle beraber, İslam kaynaklarında böyle bir binitin olduğuna dair rivayetler vardır. Burak Reis: (Öl. 1499). Osmanlı denizcilerinden.


BUMİNHAN: (Tür.) Er. – (bkz. Bumin).


BUMİN: (Tür.) Er. – Göktürk devletinin kurucusu (Öl. 552). Avarlarla arası açılınca, savaşarak onları çökertti ve merkezi Ötüken olmak üzere Göktürk devletini kurdu (552). Aynı yıl öldü.


BULUT: (Tür.). – Su buharlarının yoğunlaşmasıyla meydana gelen ve gökyüzünde mahiyetine göre farklı yükseklikte bulunan hava kütlesi. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BULGAR: (Tür.) Er. – Olgun, bilgili, görgülü, hoşgörülü kimse.


BULAK: (Tür.) Er. – Kaynak, pınar, çeşme.


BUKLE: (Fars.) Ka. – Kıvrılmış, küçük lüle şeklinde saç.


BUKET: (Fars.) Ka. – Çiçek demeti.


BUKA: (Ar.). – 1. Ülke, yer. 2. Büyük bina. 3. Ben, benek. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Buka Han: Altınordu devletinin Bayagut boyundan Nogay Yarguçi adlı prensin oğlu.


BUHTAN: (Ar.). – Yalan, iftira. – İsim olarak kullanılmaz.


BUHRİ: (Ar.) Er. 1. Tütsüye ait. 2. Denize ait.


BUHAYRA: (Ar.) Ka. 1. Küçük deniz. 2. Mısır’ın kuzeybatısında bir şehir.


BUĞRAHAN: (f.t.i.) Er. 1. X. yy.’ın başlarında Orta Asya’daki yağma boyundan çıkan ve ilk İslam devletinin Türk hükümdarlarının birçoğuna verilen ünvan. 2. İliğ ve Karahanlı sülalesinden birçok hükümdarların unvanıdır. – Tarık Buğra, Saltuk Buğra.


BUĞRA: (Fars.) Er. 1. Büyük erkek deve, iki hörgüçlü deve. 2. Turna kuşu, turna sürüsünün önünde uçan turna horozu. 3. Harizm hükümdarlarından birinin lakabı.


BUDUNALP: – (bkz. Budun).


BUDUN: (Tür.) Er. – Halk, kavim, ahali.


BUDAK: (Tür.) Er. 1. Ağacın dal olacak sürgünü. 2. Dal. 3. Dalın göv­de içindeki sert bölümü.


BÖRİTİGİN: (Tür.) Er. – Karahanlı hükümdarı. Maveraünnehir’e hakim oldu. Bastırdığı paralarda İbrahim b. Nasr adıyla anılır (XI. yy.).


BÖRÇETİN: (Tür.) Er. – Eski tarihçilere göre Türkleri Ergenekon’dan kurtaran demircinin adı.


BÖKE: (Tür.) Er. 1. Kahraman, güçlü kimse. 2. Önder, başkan, reis. 3. Kabadayı, cesur efe. 4. Güreşçi, pehlivan.


BOZYİĞİT: (Tür.) Er. – (bkz. Bozer).


BOZYEL: (Tür.) Er. – Yağmur getiren lodos rüzgarı.


BOZUN: (Tür.) Er. 1. Büyük Selçuklu emirinin adı. 2. Sürülmemiş tarla.


BOZKURT: (Tür.) Er. – Göktürk efsanelerinde yer alan kutsal hayvan.


BOZKAYA: (Tür.) Er. – (bkz. Bozer).


BOZER: (Tür.) Er. – Beyaz tenli.


BOZDOĞAN: (Tür.) Er. – Bir şahin türü.


BOZBORA: (Tür.) Er. – Fırtına.


BOZBEY: (Tür.) Er. – Kır beyi, gri.


BOZAN: (Tür.) Er. – Büyük Selçuklu Emiri. Selçuklu Sultanı Melikşah’a büyük yardımları dokundu. Kazanılan birçok zaferde etkin rol oynadı.


BOYSEL: (Tür.). – Uzun boylu. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BOYLAN: (Tür.) Er. – Kibirli, mağrur.


BOYRAZ: (Tür.) Er. – Kuzey rüzgarı.


BOYSAN: (Tür.) Er. – Uzun boylu, yakışıklı delikanlı.


BOYLA KUTLUG YARGAN: (Tür.) Er. – Eski Türklerde birleşik rütbe unvanı. Suci yazıtında Kırgız kabilesinden Yaplakar Kan Ata’nın ünvanı olarak geçer.


BOYLA BAĞA TARKAN: (Tür.) Er. – Anlamı iyice bilinmemekle birlikte. Orhun yazıtlarında vezir Tonyukuk’a verilen unvan olarak geçer.


BORANALP: – (bkz. Boran).


BORATAY: – (bkz. Boran).


BORAN: (Tür.) Er. – Rüzgar, şimşek, gökgürültüsü, sağanak yağmurun birlikte olduğu iklim hadisesi. Boran Hatun: Emevi halifesi Me’mun’un zevcesi.


BORA: (İtal.) Er. – Araziden çıkan şiddetli rüzgar.


BOLHAN: (Tür.) Er. – (bkz. Bolgan).


BOLGAN: (Tür.) Er. – Eski Türk adlarından.


BOĞATAŞ: (Tür.) Er. – Ünlü Türk beylerinden biri.


BOĞAÇHAN: – (bkz. Boğaç).


BOĞAÇ: (Tür.) Er. – Küçük yaşta boğa öldürdüğü için kendisine bu ad verilen, Dede Korkut hikayelerindeki bir kahraman. Dirse Han’ın oğlu.


BİTENGÜL: (Tür.) Ka. – Güllerin bitmesi.


BİŞR: (Ar.) Er. – Güler yüzlü kişi, güleç, sevimli. Bişr b. Bera’: Sahabedendir. Babası Bera’ b. Marun Akabe beyatına katılanlardandı. Bişr, iyi bir savaşçı ve okçuydu. Yahudi bir kadının verdiği zehirli eti yiyince zehirlenerek şehid oldu.


BİŞAR: (Fars.) Er. 1. Esir tutsak. 2. Altın, gümüş kakmalı işlemeler. 3. Saçılan şey, saç. 4. Güçsüz, dermansız.


BİSTEM: (Fars.) Er. – Horasan eyaletinde El-Bürz eleklerinde bir şehir. Hüsrev 2. Pervizin dayısı Bistam tarafından kurulduğu için bu ismi almıştır. Elmaslanyla ünlüdür.


BİSTAMİ: (Fars.) Er. – (bkz. Bistem). – Bayezid Bistami: Ünlü mutasavvıf, hayatı hakkında çok az şey bilinmektedir.


BİRÛNÎ: (Fars.) Er. – Reyhan Muhammed b. Ahmed el-Biruni: Büyük İslam bilgini (973-Gazne 1048). İbn Sina’dan ders altı. Hindistan’a gitti. Sanskritçe öğrendi. Pozitif ilimlerin hepsiyle ilgilendi ve bu konuda birçok kitap yazdı.


BİRUN: (Fars.) Er. 1. Dışarı. 2. Dış harici. 3. Osmanlı Devleti’nde saray dışında vazifeli memurlar.


BİRTAN: (Tür.) Er. – Bir tane, tek.


BİRSİN: (Ar.) Ka. – Yonca.


BİRSEV: (Tür.) Ka. – Tek sevgili.


BİRSEN: (Tür.) Ka. – Sadece sen, tek sen.


BİROL: (Tür.) Er. – Tek ad, bir ol.


BİRMEN: (Tür.) Er. – Tek olan, benzeri olmayan kimse.


BİRMA: (Hint.). – Çin Hindi’nde bir yer. Birmanya diye de tanınır. Birmanya müslümanları ülkelerinin % 30’una ulaşmışlardır. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BİRKE: (Ar.). 1. Büyük havuz. 2. Gölcük. 3. Göğüs. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BİRKAN: (Tür.) Er. – Soylu.


BİRİM: (Fars.) Ka. – Bir tanem, biriciğim.


BİRHAN: (Tür.) Er. – Tek yönetici.


BİRGÜL: (Tür.) Ka. – Bir tane, tek gül. Kıymetli gül.


BİRGİVİ: (Tür.) Er. – Birgivi: Büyük din ve dil alimi (d. 1522) İmam Birgivi lakabıyla şöhret olmuş, vasiyetnamesi ve ilmihali o dönem halkının ihtiyacını karşılamıştır.


BİRGİT: (Tür.) Er. – Birleşik, birleşmiş, birlik almış.


BİRGİ: (Tür.) Ka. – Batı Anadolu’da İzmir ilinin Ödemiş ilçesinin merkezi, Bozdağ eteklerinde kurulmuştur.


BİRGE: (Tür.) Er. 1. Kamçı. 2. Birlikte, beraber.


BİRDAL: (Tür.) Er. – Bir tane, tek dal.


BİRCİS: (Ar.) Ka. – Gezegen, Jüpiter, müşteri yıldızı, bercis.


BİRCE: (Tür.) Ka. – Tek, eşsiz, biricik.


BİRCAN: (Tür.) Er. – Tek, eşsiz. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BİRAY: (Tür.) Ka. – Ay gibi tek, eşsiz.


BİRAT: (Tür.) Er. 1. Asil, soylu, bir aileye mensup. 2. İlk erkek çocuğa verilen isim.


BİRANT: (Tür.) Er. 1. Özel, tek yemin. 2. Özelliği olan yemin.


BİNTUĞ: (Tür.) Er. – (bkz. Binkan).


BİNNUR: (Tür.) Ka. 1. Nurla özdeşleşmiş. 2. Bin tane nur.


BİNNAZ: (Tür.) Ka. 1. Nazlı. 2. Cilveli. 3. Allah’a yalvaran.


BİNKAN: (Tür.) Er. – Soylu kanlar.


BİNHAN: (Tür.) Ka. – Hanların hanı.


BİNAY: (Tür.) Ka. – Bin tane ay, çok kuvvetli ışık.


BİNALP: (Tür.) Er. – Yiğitler.


BİNALİ: (Ar.) Er. – Ali’nin oğlu.


BİLTAY: (Tür.) Er. – (bkz. Bilmen).


BİLSEN: (Tür.) Ka. – Kendini bil.


BİLMEN: (Tür.) Er. – Bilen, anlayan, bilgili.


BİLLUR: (Ar.) Ka. 1. Bazı cisimlerin tabi olarak aldıkları geometrik şekil. 2. Duru, berrak, kesme cam, kristal. 3. Necef taşı. (Mec.) Temiz, pırıl pırıl insan.


BİLKAN: (Tür.) Er. – Bilgili.


BİLGÜN: (Tür.) Ka. – (bkz. Bilgin).


BİLGİYE: (Tür.) Ka. – Bilgin hanım.- Yanlış yapılmış isimlerdendir.


BİLGİSER: (t.f.i.) Ka. – (bkz. Bilginer).


BİLGİNUR: (t.f.i.) Ka. – Bilginin ışığı, bilginin aydınlığı.


BİLGİN: (Tür.). – Bilgili kişi (alim, karşılığı olarak da kullanılmaktadır). -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BİLGER: (Tür.) Er. – Akıllı, bilgili, bilge, bilgin.


BİLGEN: (Tür.) Ka. – (bkz. Bilge).


BİLGEKAN: (Tür.) Er. – Bilgin soydan gelen.


BİLGEKAĞAN: (Tür.) Er. – (bkz. Bilge). Bilge Kağan (683-734). Göktürk hakanı. İkinci Göktürk hanedanlığının kurucusu.


BİLGE HATUN: (Tür.) Ka. – Kutluk Han’ın annesi. Türk hükümdarı (VIII.yy-).


BİLGEALP: – (bkz. Bilge).


BİLGE: (Tür.). – Bilgili, iyi geniş, derin, bilgi sahibi kimse. – Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.


BİLEN: (Tür.) Er. – Bilgili, görgülü, anlayışlı. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BİLEK: (Tür.) Er. – Güç, kuvvet.


BİLDAR: (Fars.) Er. 1. Bel, belleyen, yer kıran, kürek çeken. 2. İstihkam neferi.


BİLAY: (Tür.). – Ay gibi asil ol. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BİLAN: (Tür.) Er. – Süslü ve işlemeli kılıç kemeri.


BİLAL: (Ar.) Er. – Su gibi ıslatan, ıslatış, ıslaklık. Bilal b. Raba: İslamın ilk müezzini, Habeş asıllı olup İslamı köle olarak ilk kabul edenlerden birisidir.


BİLAD: (Ar.) Er. – Şehirler bölge, eyalet, memleket isimlerini ifade için terkiplerde kullanılır.


BİKE: (Tür.). – Benzersiz, eşsiz. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BİHTERİN: (Fars.) Ka. – En iyi, pek iyi.


BİHTER: (Fars.) Ka. – Pek iyi, daha iyi.


BİHRUZ: (Fars.) Ka. – İyi gün, güzel gün anlamında. Bihruze Hatun: Şah İsmail’in zevcesi. Çaldıran’da yenilip her şeyini bırakan Şah İsmail’in zevcesi.


BİGE: (Tür.) Ka. – Evlenmemiş, çouğu olmamış.


BİDİL: (Tür.) Er. – Hindistan’da yerleşmiş Farsça yazan büyük Türk şairi.


BİDAYET: (Ar.) Ka. – Başlama, başlangıç.


BİCAN: (Fars.) Er. 1. Cansız, ruhsuz. 2. Canını esirgemeyen, şehit.


BEZMİ ALEM: (Ar.) Ka. – Dünya meclisi, sohbet toplantısı. Bezm-i Alem Sultan. Sultan Abdülmecid’in annesi.


BEZEN: (Tür.) Ka. – Süs, benek, zinet.


BEYZAVİ: (Ar.) Er. – Beyzavi (Abdullah b. Ömer). İran’da yaşamış Tefsir ve Kelam alimi. Şafii mezhebindendir. Tefsirin yanında fıkıh usulü, kelam ve irab hakkında eserler vermiştir.


BEYZADE: (Tür.) Er. 1. Beyoğlu. 2. Soylu kimse. – Farsça’dan birleşik isim olarak Türkçeleştirilmiştir.


BEYZA: (Ar.) Ka. 1. Daha ak, çok beyaz. 2. Günahtan kaçınmış. Günahla kirlenmemiş.


BEYTÖRE: (Tür.) Er. – Baş adet, adetleri yerine getiren


BEYTİYE: (Ar.) Ka. – Eve ait, evle ilgili.


BEYSUN: (Tür.) Ka. – Nazik insan.


BEYSAN: (Tür.) Er. – (bkz. Beycan).


BEYREK: (Tür.) Er. 1. Çok nazik, efendi, bey. 2. Hüzünlü.


BEYKAN: (Tür.) Er. – (bkz. Beycan).


BEYKAL: (Tür.) Er. – (bkz. Beycan).


BEYHAN: (Tür.) Ka. – Hükümdarların üstünü. Seçkin han. Beyhan Sultan: Mustafa III. kızı.


BEYHAKİ: (Ar.) Er. – el-Beyhaki: Arap müellifi olup muhaddis ve Şafii fakihlerindendir.


BEYHAK: (Ar.) Er. – Horasan’ın Nişabur eyaletinde bir bölge


BEYDA: (Ar.) Ka. 1. Tehlikeli yer. 2. Sahra, çöl. 3. Mekke ile Medine arasında düz bir yer.


BEYCAN: (Tür.) Er. – (bkz. Beybolat).


BEYBARS: (Tür.) Er. – (bkz. Baybars).


BEYBOLAT: (Tür.) Er. – Çelik gibi güçlü, saygın kimse.


BEYAZIT: (Ar.) Er. – Ebu Yezid, Yezid’in babası, kısaltılmıştır. – Arapça’dan Türkçeleşmiş.


BEYAZ: (Ar.) Ka. 1. Ak, en açık renk. 2. Aydınlık. 3. Deri rengine göre bir insan ırkı. 4. Yumurta akı. -Mahalli yerlerde kadın adı olarak kullanılmakladır.


BEYATİ: (Ar.) Er. 1. Gece uyuma, gece iş görme, geceyi işiyle geçirme. 2. Türk müziğinin en eski makamlarından olup, hala kullanılmakta olan bir makamdır.


BEYAN: (Ar.). 1. Bildirme, söyleme, açıklama. 2. Belagat ilimlerinden ikincisi. 3. Belli apaçık. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BETÜLAY: – (bkz. Betül).


BETÜL: (Ar.) Ka. 1. Bakire. 2. Erkekten çekinen, erkeklere yaklaşmayan namuslu kadın. 3. Ayrı kök salan fidan. 4. Hz. Meryem’in lakabı. 5. Hz. Muhammed (s.a.s)’in kızı Hz. Fatıma’nın lakabı.


BETİM: (Tür.). 1. Bir nesnenin kendine özgü belirtilerini tam ve açık bir biçimde, söz ya da yazıyla anlatma, tasvir. 2. Herhangi bir şeyin resmi ya da heykeli.


BETİK: (Tür.) Er. – Yazılı olan şey, yazılmış yapıt.


BEŞİRE: (Ar.) Ka. 1. Müjde getiren, müjdeci. 2. Güleryüzlü, güleç hanım


BEŞİR: (Ar.) Er. 1. Müjde getiren müjdeci. 2. Güleryüzlü güleç adam. Kur’ani bir kavramdır. İnsanlara Allah’ın emir ve nimetlerini, cennet ve mükafatı haber veren peygamberler ve Kur’an için kullanılmıştır.


BAŞEĞMEZ Güçlü, baş eğmeyen, yenilmez


BASKIN Beklenmeyen ani saldırı


BAYDOĞAN Çok zengin doğmuş olan kimse, varsıl doğan


BANGU Çığlık, tiz, ses, yüksek ses, bağırtı, yankı


BAYSU Varlıklı ve su gibi değerli


BAYTAL Yokuş


BARIN Güç, kuvvet


BATUR Kahraman


BAŞKAN Baş olan kimse, bir topluluğun başı, önder


BAŞHAN Hanların başı


BAKİ Kalıcı, sürekli


BALAMİR Tarihimizde bir kağan


BARTU Eski bir hükümdar


BARIŞTA Barış zamanı doğmuş olan


BAYFUN Çok yorulmuş,yorgun


BATIRHAN Yiğit han


BATUĞHAN Güçlü han, yiğit, yönetici


BADAK Ufak tefek, ufak yapılı


BALAY Ay yüzlü


BARKA Büyük bir çeşit sandal


BAHATTİN Dinin güzelliği


BARANSEL Güce, kuvvete ait


BALKIR Işıl ışıl parıldar, ışık saçar


BAYINDIR İmar edilmiş, onarılmış


BAYMAN Zengin kimse


BAYBARS Bir cins kaplan


BAYBORA Zengin


BATUĞ Güçlü, yiğit, alp, güneşin battığı yön, batı


BADAKALP Ufak tefek yiğit


BAYRAM Toplumsal özel kutlama günleri


BALABAN Bir tür yırtıcı kuş, iri cins bir tür Doğan


BAĞDAÇ Bağdaşan, uyuşan dost


BABÜR Hindistan aslanı


BARUT Yanıcı, yakıcı madde


BARTUNÇ Güçlü tunç


BAHA Değer, güzellik


BARAY Ezeli, öncesi olmayan, öncesiz


BAYKUTAY Zengin, kutlu ve Ay gibi güzel kimse


BARAN EGE yağmur mevsimi, büyük ulu


BAYDAR Zengin


BALTAŞ Bal gibi tatlı, taş gibi sağlam, sert


BAYDURALP Zengin ve ölümsüz yiğit


BAYDUHAN Kutluk Devleti şehzadelerinden


BASRİ Gören, görme ile ilgili, görebilmek


BAHADIR Yiğit , kahraman, atak, gözünü daldan budaktan esirgemeyen


BAYKURT Malı mülkü çok olan kurt, zengin ve kurt gibi olan


BAŞBAY Çok varsıl kimse, baş zengin


BARIŞKAN Barışçıl


BAYKUT Kale muhafızı, zengin


BARLAS İyi savaşçı


BASKI Kuvvet uygulamak


BATTAL Büyük,iri


BARKEV Hediye


BATIKAN Batı’nın Hanı ya da Batı’nın Kanı anlamında


BAYDUR Zengin ve ölümsüz olan


BAŞER Başta gelen kimse, başta gelen er


BAŞAĞA Ağaların başı, kıdemli


BAHRİ Denizci, denizle ilgili


BAVER güvenmek, inanmak


BAHRA Eski bir sınır kalesi


BAYEZİT Birçok Osmanlı şehzadesinin ortak adı


BAYRAKTAR Bayrak taşıyan


BARÇA Hükümdar


BAKIR Kızıl renkli maden


BAYAR Büyük, yüce


BAGATUR Yiğit, kahraman, batur, alp, bahadır


Baycan Zengin kimse


BATUHAN Güçlü Kuvvetli Han, Altınordu devletinin kurucusu Batuhan


BARANALP Güçlü yiğit


BATIHAN Batının sultanı, hanı


BAŞDOĞAN İlk doğan


BAŞOL Lider ol, başa geç


BAYKAN Soylu kimse, zengin ve soylu


BADİ Rüzgarla ilgili


BAYRUK Eskimiş


BATURALP Yürekli yiğit, yiğitler yiğidi


BAŞKUT Şanslı, talihli


BALDAŞ Bal gibi tatlı, taş, gibi sağlam, sert


BATIN Allah’ın 99 isminden biri


BAYKAL Büyük bir göl


BAYKARA Doğan türünden yırtıcı bir kuş


BAYHAN Zengin han


BALER Bal gibi tatlı kimse, bal gibi erkek, yiğit


BARAN Ulu, yüce, yüksek, iri


BAYKAM Sağlığa kavuşturan kimse


BAŞKAL Her zaman baş kalasın


BABÜRŞAH Moğol Devleti’ni kuran hükümdar


BAŞMAN İleri gelen, sözü geçen kimse, bir topluluğun ileri gelen başı


BATUK Güçlü, alp, yiğit


BARKAN Arap çöllerindeki kumul yapısı


BAYIR Bir tepenin eğilimli yeri, yokuş


BAYSAN Varlıklı ve ünlü


BAYGÜÇ Zengin ve güçlü


BARAK Akıllı kişi, şaşkın


BABEK Kafkas kökenli ayaklanma kahramanı


BATURAY Hem yiğit hem Ay gibi olan


BAHİR Derya, deniz


BATIRAY Yiğit Ay, hem yiğit hem ay gibi


BALATEKİN Küçümen ve biricik, küçük şehzade


BAYRAV Çok yeğin, şiddetli


BAYSAL Barış ortamı


BAŞAT Hepsinden üstün, benzerlerinden üstün, egemen, en başta gelen


BATI Bir yön


BATU Güçlü


BAHTİYAR Mutlu,şanslı


BARBAROS Büyük denizci, kırmızı sakal


BAYTAŞ Bir beye hizmet eden kimse

- Advertisement -

İlginizi Çekebilir

Midede Asit Olduğu Halde Neden Mideyi Nasıl Eritmez

Midemiz, yediklerimizin sindiriminde belki de en önemli role sahip organımızdır. Midemiz âdeta yiyecekleri eritmek için tasarlanmış bir asit havuzudur. Mide herkesin bildiği belirli kaslardan...

Sedat Uçan Nerdesin Ya Nebi Sözleri

Sedat Uçar nerdesin ya nebi ilahi Sözü Ya Rasulallah nerdesîn, gözyaşlarımız sel oldu yandı yüreğîm kavruldu, ümmetîn perîşan oldu nerdesîn Nerdesîn can Hüseyîn’în şehît oldu, Kerbelâ kan île doldu, Zeyneb’în...
- Advertisement -

Aşı Olmak veya İğne Kullanmak Orucu Bozar mı

İslamın beş şartından üçüncüsü Ramazan ayında oruç tutmaktır. Oruç tuttuğumuzda bir takım bazen istemeden sağlık problemleri olabiliyor. Mesela iğne yaptırmak orucu bozar mı? Ebû...

Adet Öncesi Pms Daha Çok Kimlerde Görülür

Her ayın belli günlerinde işgücü kaybına ve yaşam kalitesinin bozulmasına neden olan adet ağrıları en çok hangi kadınlarda ve hangi yaş aralığında görülüyor? PMS...

Rüyada İstifa Etmek Görmek Neye Yorumlanır

İmamı Nablusi Rüya Tabirleri : İSTİFA ETMEK: Rüyada bulunduğunuz bir işten istifa ederek ayrıldığınızı görmek, şansınızın alçılacağına; işlerinizde büyük miktarda düzelme görüleceğine, rakiplerinizin arasında gözle...

Özlem Adana Aksaray Firması İletişim Telefon Numarası

Otobüs firmaların dan online otobüs bileti almak içim otogara (aştiye) gitmeye gerek yok. Ülkemizdeki Otobüs ile bir yerden başka şehre yapacağınız seyahatlerin bilgilerine, firmalarının...
- Advertisement -

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here