Dua, kulun yaratıcısıyla sürekli irtibatta olma halidir. İnsanın kulluğunu ifade etmesi, ihtiyacını O’na arz etmesidir. Duaya herkesin ihtiyacı var. Bu ihtiyaç bazen yemek gibi, bazen su gibi bazen de hava gibidir.
İnsan hem iyilik hem de kötülük yapmaya uygun yaratılmıştır. Onun için zaman zaman isteyerek veya istemeyerek günahlara girebiliyor. Bu konuda Kur’an-ı Kerim’de,
“Allah, kendisine şirk koşulmasının dışındaki istediği kimselerin bütün günahlarını bağışlar…” (Nisa, 4/116)
Okunuşu: Allahümme inni zalemtü nefsi zulmen kesiran ue la yağfiru’z-zunube illa ente fağfirli mağfireten min indike inneke ente’l-ğafuru’r-rahim.
Anlamı: Allah’ım ben kendime çok zulmettim. Senden başka günahı bağışlayan yoktur. Senden mağfiret diliyorum. Sen merhametli ve bağışlayıcısın.
