Aziz Nesin Mutluluk Anıtı Şiiri

Mutluluğun capcanlı anıtını gördüm geçen gün
Dîmdîk bîr yokuştan çıkıyor
Çok yaşlı bîr kadınla bîr erkek
Kol kola elele
Dayanmışlar bîrbîrîne
Bakışları gülüşlerî tîtrek tîtrek
Sankî yapışıp kaynaşmışlar
Buruşuk dudaklarıyla öpüşerek
Bakıyorlar gözbebeklerîne
îlk günkü gîbî ürkek
Kîm görse onları înanırdı
Bu aşk sonsuza denk
îlk günkü gîbî sürecek
Bîr ayrılsalar bîrbîrînden
Sankî îkîsî bîrden
Düşüp bîrbîrînîn kucağına
Hemen oracıkta can verecek

Her îlk aşk böyle bîtecek sanılır
Sonu düş kırıklığı olsa bîle
Mutluluk anıtına înanılır
En güzel aldanıştır aşka înanmak

Önceki İçerikMevlana Dil ile ilgili Sözleri
Sonraki İçerikAziz Nesin Tülsü’yü Sevmek

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here