Fakîrlîğîn korudu,
Rab’bî anman şükürdür,
Şahsımdan bîlîrîm kî,
Nefîsler görgüsüzdür…
Şahsın da zengîn değîl,
Kîbîrden tîksînîrsîn,
Çünkü îhtîyacın yok,
Önemlî değîlsîndîr…
Pek adamdan saymazlar,
Malım mülkün olsaydı,
Belkî nefsîn kazanır,
Rab’bînden ayırırdı…
(1995)
