Bu hadîs-i şerif, hakîkî ve memduh zenginliğin ne olduğunu beyan ediyor. Zengin iki kısımdır: Hârîs zengin, kanâatkâr zengin.
Hârîs zengin: Allâh’ın verdiğine kanâat etmeyip malı arttıkça hırsı artan, ve kanâatkâr zengin: Allâh’ın verdiğine kanâat ve şükredip meşrû‘ yerlerde sarf eden kimsedir.
Hârîs zengin, mevcûda şükretmez, gece ve gündüz mevcûdu çoğaltmak çârelerini düşünür ve hırsı peşinde türlü türlü vâsıtalara başvurur. Bu gibilerin huzur ve rahatı, hırsı yüzünden halk yanında şeref ve i’tibân yoktur.
Kanâatkâr zengin, Allah ne vermiş ise onunla iktifâ edip şükreder ve Allah da şükrettiği için nimetlerini artırır ve fazla servetini hak yolunda sarfeder. Bu sebeble de halk yanında şeref ve i‘ti-bân artar. Bunlar hayatlarım kalb zenginliği içinde huzurla geçirir ve öldükten sonra da nâmı hayır ile yâd olunur.
