Ahmet Yesevi Hikmet – 131 Şiiri

HİKMET-131

Essiz bu tarikatnıng tansuk aydı
Dostlarım aramızda ıdlanmaz ul
Ger idi bolmas erdi âşıklarda
Neçe yol kerkler omın kirlenmez ul

Ol erning güli ul şeriatdur
Mevası tatlık lokma-ı tarikatdur
Kim kulunıng kulı bolsa hakikatdur
Kaf tağın tükel yutsa turlanmaz ul

Nişânın ayta ketti âşıkları
İsteyu boldı anıng sâdıkları
Bolduk deb aytmadılar lâyıkları
Körgenin körgen yerde söylenmez ul

Söz taşta bolsa içde meze bolmaz
İçmi kuruk bolsa anda meze bolmaz
Neçeler arzu kılıb behre almaz
Da’vâga ma’na alıb yüzlenmez ul

Kamuğ â’zâ suvretidin til keçmeğünçe
“Mûtû kable en temûtu” bolmağunça
Zâhiride baş közini yummağunça
Bâtında iç közi körgenmez ul

Emgeksizin yetmekligi ermes âsân
Neçük çinger yetmegünçe humı humdan
Bolmağunça bu yol içre mungluğ hayrân
Kuruğ otun küymeğünçe gürlenmez ul

Kul Hace Ahmed kattığlanıb küysin emdi
İçü taşıng hâm kalmasun pişsin emdi
Dostlar menge sözni aytsın emdi
Yok erse mârifeting turlanmaz ul

Önceki İçerikAhmet Yesevi Hikmet – 130 Şiiri
Sonraki İçerikAhmet Yesevi Hikmet – 132 Şiiri

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here